Niderlandzkie minimalne warunki zatrudnienia

Niderlandzkie przepisy o minimalnych warunkach zatrudnienia, maja zastosowanie nie tylko do pracowników stale wykonujacych prace na terytorium Niderlandów lecz równiez do zagranicznych umów o prace i do pracowników delegowanych w ramach transgranicznego swiadczenia uslug.

Od grudnia 2005 roku do zagranicznych umów o prace – w zakresie minimalnych warunków zatrudnienia – odnosza sie:

  • przepisy niderlandzkiego kodeksu cywilnego i ustawy o minimalnym wynagrodzeniu2,
  • uzgodnienia wynikajace ze zbiorowych ukladów pracy, które zostaly ogloszone przez Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych jako ogólnie obowiazujace.

Katalog minimalnych warunków zatrudnienia zawarty jest w Dyrektywie 96/71 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczacej delegowania pracowników w ramach swiadczenia uslug transgranicznych, której implementacje do prawa krajowego Królestwa Niderlandów stanowi Ustawa o warunkach pracy w przypadku pracy transgranicznej z dnia 2 grudnia 1999 (Wet Arbeidsvoorwaarden Grensoverschrijdend Arbeid - WAGA) z pózniejszymi zmianami.

Przepis artykulu 3 Dyrektywy 96/71, zobowiazujacy panstwa czlonkowskie do zagwarantowania podstawowych warunków zatrudnienia, znalazl odbicie w art. 1 WAGA, który przewiduje, iz w ramach tymczasowego wykonywania pracy w KN w celu transgranicznego swiadczenia uslug, do zagranicznych umów o prace maja zastosowanie niderlandzkie warunki zatrudnienia dotyczace:

  • maksymalnego wymiaru czasu pracy i minimalnych przerw na odpoczynek;
  • wynagrodzenia za prace i za nadgodziny oraz dodatku wakacyjnego;
  • urlopu platnego;
  • równouprawnienia kobiet i mezczyzn;
  • równouprawnienia przy róznym wymiarze czasu pracy;
  • troski o bezpieczenstwo i higiene w miejscu pracy;
  • kobiet ciezarnych.

Maksymalny wymiar czasu pracy i minimalne przerwy na odpoczynek

Od dnia 1 kwietnia 2007 roku w Niderlandach obowiazuja nowe przepisy dotyczace wymiaru czasu pracy i przerw w pracy. Obecnie obowiazuja cztery nastepujace reguly, wyznaczajace maksymalny czas pracy:

  • nie wiecej niz 12 godzin dziennie;
  • nie wiecej niz 60 godzin tygodniowo;
  • w okresie 4-tygodniowym srednia nie wyzsza niz 55 godzin w tygodniu;
  • w okresie 16-tygodniowym srednia nie wyzsza niz 48 godzin w tygodniu.
  • Wynagrodzenie za prace i za nadgodziny oraz dodatek wakacyjny

    Kwota minimalnego wynagrodzenia wynosi od 1 lipca 2007 roku € 1317,00 brutto plus 8% dodatku wakacyjnego (do konca czerwca 2007 roku obowiazuje stawka € 1.306,80). Wedlug ustawy o minimalnym wynagrodzeniu pracownik w Niderlandach uprawniony jest do dodatku wakacyjnego w wysokosci przynajmniej 8% podstawy wynagrodzenia. W zaleznosci od uregulowania zawartego w umowie o prace dodatek wakacyjny moze byc obliczany w skali miesiecznej i wyplacany razem z comiesiecznym wynagrodzeniem, albo tez moze byc obliczany w skali rocznej i wyplacany raz do roku w okresie urlopowym.

    Ogólnie obowiazujace uklady zbiorowe pracy zawieraja odrebne (wyzsze) minimalne kwoty wynagrodzenia, zalezne od funkcji i stazu pracownika. Zastosowanie ukladów zbiorowych jest zalezne od branzy, w której dany pracodawca dziala.

    Urlop platny

    Zgodnie z art. 634 niderlandzkiego kodeksu cywilnego (het Burgelijk Wetboek), regulujacego prawo do urlopu platnego, pracownik za kazdy rok, w którym przepracowal calkowity wynikajacy z umowy o prace czas pracy i tym samym nabyl prawo do wynagrodzenia, nabywa równoczesnie prawo do urlopu platnego w wymiarze co najmniej czterokrotnosci tygodniowego czasu pracy. Co oznacza, iz pracownikowi pracujacemu na pelen etat przysluguje co roku prawo do przynajmniej 20 dni platnego urlopu.

    Przepisy te obowiazuja pracodawców w stosunku do pracowników wykonujacych uslugi transgraniczne na terenie Niderlandów. Co za tym idzie, przepisy te powinny znalezc swoje odbicie w umowie o prace lub w aneksie do umowy o prace, dotyczacym oddelegowania pracownika.

    Nowelizacja ustawy o minimalnym wynagrodzeniu

    Na wnikliwa uwage przedsiebiorców z Polski planujacych swiadczenie uslug w Niderlandach zasluguje swiezo znowelizowana ustawa o minimalnym wynagrodzeniu, zwana w jezyku niderlandzkim ‘Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag’. Wersja znowelizowana ustawy weszla w zycie w dniu 4 maja 2007 roku.

    Z dniem 1 stycznia 2008 roku wzrasta kwota obowiazujacego w Niderlandach minimalnego wynagrodzenia. Bedzie wynosic dla poszczególnych okresów rozliczeniowych (brutto):

    • € 1335,00 miesiecznie;
    • € 308,10 tygodniowo;
    • € 61,62 dziennie.

    Przedstawione powyzej stawki minimalne stanowia zasade ogólna. W niektórych sektorach kwota minimalnego wynagrodzenia naleznego pracownikowi jest wyzsza i wynika z ogólnie obowiazujacych ukladów zbiorowych pracy, regulujacych poszczególne zawody.

    Przed nowelizacja ustawa pozbawiona byla mechanizmu sankcyjnego. Za nieprzestrzeganie przepisów ustawy (placenie wynagrodzenia nizszego niz okreslono w ustawie i rozporzadzeniach wykonawczych) nie przewidywano kar publicznoprawnych. Ewentualne konsekwencje prawne mogly zostac wyciagniete na drodze cywilnoprawnej, poprzez wytoczenie przez jednego ze zorganizowanych partnerów socjalnych lub przez pracownika powództwa cywilnego o zastosowanie sie przez pracodawce do wymogów ustawowych oraz o zaplacenie pracownikowi stosownego odszkodowania.

    W swietle nowelizacji niderlandzka Inspekcja Pracy uzyskala prawo kontrolowania, czy pracodawcy wywiazuja sie z ustawowego obowiazku wyplacania minimalnego wynagrodzenia, zgodnego z norma wynikajaca z ustawy. W przypadku zlamania przepisów o minimalnym wynagrodzeniu, Inspekcja Pracy moze nalozyc kare administracyjna w wysokosci do € 6.700,- od pracownika oraz wyzsza przy kazdym nastepnym wykrytym przypadku.

    Jednoczesnie Inspekcja Pracy moze nalozyc kare grzywny za kazdy dzien niezastosowania sie przez pracodawce do polecenia naprawienia stanu sprzecznego z ustawa. Na Inspekcje Pracy zostal równiez nalozony ustawowy obowiazek informowania organizacji zwiazkowych pracodawców i pracowników o zaistnialym zlamaniu przepisów ustawy.

    Ustawa przewiduje ponadto, iz inspekcja ma prawo wymagac przedstawienia dokumentów kadrowych dotyczacych wynagrodzen. W przypadku nie przedstawienia lub braku pisemnej dokumentacji kadrowej, dotyczacej czasu pracy i wynagrodzenia pracowników, Inspekcja Pracy bedzie upowazniona do nalozenia wyzej wymienionej kary.

    Ponadto niderlandzkie organy takie jak Inspekcja Pracy, Urzad Skarbowy, Sluzba Informacyjno-Sledcza Ubezpieczen Spolecznych oraz partnerzy socjalni maja w planach wzmocnienie wspólpracy w celu efektywnego zwalczania uchylania sie pracodawców od spelniania wymogu placy minimalnej i obowiazkowych swiadczen.